|
DOKUZUNCU HARİCİYE KOĞUŞU |
|
|
|
|
Roman, yalnız ve hasta bir çocuğun ızdırabını, çocukça aşkını ve kıskançlığını; mes'ud olmak isteyen bir genç kızın temiz sevgisini; inanmak arzusunu, bütün benliğini saran bir insanın kuruntularını ve çıplak hastane duvarı gerisindeki hıçkırıklarını anlatır. Edebiyatımızın en başarılı psikolojik romanları arasında gösterilen Dokuzuncu Hariciye Koğuşu bacaklarından rahatsız küçük bir çocuğun iç dünyasını, neler düşündüğünü, neler hissettiğini kısacası ergen dünyasından açılan bir pencereyi bize sunmaktadır. 110 sayfadan oluşan kitap 3,4 saat içinde sıkılmadan okuyabileceğiniz bir anlatıma sahip. Dikkat çeken nokta yazarımız Peyami Safa çocukluğunda bir kemik hastalığı yüzünden kolundan yıllarca sıkıntı çekmiş romandaki küçük kahramanımızla kendisi arasında bir bağ oluşturmuştur. |
|
''...İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe, zamanları azalıyordu...'' |
|
|
|
|
Momo karşısındakileri, ahmak insanların bile aklına parlak düşünceler getirtecek şekilde dinlerdi... Momo' nun yanında oynanan oyunlar başka hiçbir yerde oynanamazdı.
Yaşanılan gün içinde çok büyük bir sır vardır. Bu büyük sır zamandır. Onu ölçmek için saatler ve takvimler yapılmıştır, ama bunlar hiçbir şey ifade etmez. Herkes çok iyi bilir ki, bazen bir saatlik süre insana ömür kadar uzun gelirken, bazen de göz açıp kapayıncaya kadar geçip gider. Çünkü zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir.
Michael Ende |
|
Küçücük, tertemiz bir çocuğun gözünden anlatılıyor kitap. Sadece varlığını ve uzaktaki beyazgemide olduğunu hayal ettiği babasını düşünerek, örnek aldığı dedesinin anlattığı masallar ve hikayelerle yaşayarak tutunuyor hayata. Aytmatov iyiliğin kötülükle olan mücadelesini en ince mesajlara dayandırarak, en derin duyguları içinde barındıran bir üslupla aktarmış. 169 sayfadan oluşan kitap oturup bir solukta okuyabilceğimiz kitaplar arasında. |
|
... Ayşe kız bir öpücük yolladı parmaklarının ucuyla buluta. Ayşe kızın öpücüğü buluta ulaşınca, bulut şöyle bir şaşırdı. Ama sonra toparlandı, koskocaman bir gül biçimini aldı. Gökyüzü gökyüzü olalı, bu mavi atlasa böylesine güzel, böylesine iri ak bir gül açmadı. Ayşe kız bu ak gülü hayran hayran seyrederken, bulut yine kımıldadı, yayıldı, toparlandı, yürek biçimini aldı, yani bulut oldu yine. Lafı fazla uzatmayalım, o günden sonra bulut Ayşe kızdan ayrılmadı." |
|
|
Kitap Tanıtımı 
